De boekenwinkel was een van de plekken waar ik niet wou zijn. Het was warm, er liepen semi-intellectuelen rond die zich begonnen te heugen over het feit dat er een veertienjarige door de boekhandel liep. Samen met nog een veertienjarige, alsmede.
Uit eigenbelang was ik niet in de boekwinkel. Ik dwong mezelf niet rond te kijken, mezelf niet te vergapen aan dingen waar je je kunt aan vergapen in boekwinkels met boeken waar je je aan kunt vergapen en ik liep resoluut naar de kassa. Dat ik dus een luisterboek had besteld, en dat ik het kwam ophalen. En dat dat dan veertien euro vijfennegentig werd, zo zei de kassajuffrouw.
Momenten uit levens kun je proberen te wissen uit je hoofd, dit gaat me dus niet lukken om het te wissen. Ik had veertien euro. Verder geen enkele cent. "Kan ik vijfennegentig eurocent bijpinnen?" vroeg ik. De juffrouw keek me aan alsof ik een euro wou wisselen in vijfeurocentjes omdat daar meer vraag naar is.
Vijfennegentig cent pinde ik. Geringschattend was ik niet. Stiekem zeer zelfcoolvindend over het magische bedrag dat ik van mijn rekening afhaalde wegens chronisch geldtekort wel.
Hallo wereld, ik ben Rutger de Quay. En ik schrijf stukjes. En ondertussen ben ik gewoon veertien, slijt ik inmiddels eeuwen op Een School en ben ik gewoon slecht in het voorstellen van mijzelf. Maar ja. "De meeste veertienjarigen voetballen, ik schrijf een weblog."
info archiefding twitter links contact?
Alles hier is © Koekjesfabriek.com/Rutger de Quay - met dank aan pivotx en deziweb.